Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2015

Απαξιώνονται τα κτίρια των καπναποθηκών, «δεμένα τα χέρια» του Ιδρύματος Παπαστράτου



unnamed 

 Απαξιώνονται τα κτίρια των καπναποθηκών, “κλειδωμένο” ουσιαστικά το 1,5 εκατομμύριο ευρώ που υπάρχει σε λογαριασμό του Ιδρύματος.


Ήταν ανήμερα της εορτής του Πολιούχου του Αγρινίου Αγίου Χριστοφόρου, δυόμιση χρόνια πριν και συγκεκριμένα στις 9 Μαΐου του 2013, όταν  με  τελετή που πραγματοποιήθηκε στο κτήριο της Τράπεζας της Ελλάδος στο Αγρίνιο, ανακοινώθηκε επίσημα το νέο Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος Παπαστράτος.
Το γεγονός έτυχε τότε ιδιαίτερου ενδιαφέροντος και προβολής , για το ότι πλέον το Δ.Σ. του ιδρύματος θα αποτελούταν από Αγρινιώτες εκπροσώπους με πρόεδρο μάλιστα τον τότε δήμαρχο Παύλο Μοσχολιό, ο οποίος έλαβε τη θέση του προέδρου όχι ως δήμαρχος αλλά ως προσωπικότητα της περιοχής.
Ως μέλη του διοικητικού συμβουλίου, με την υπόδειξη της κ. Μαρίνας Γκέρτσου, τελευταίας απογόνου της οικογένειας Παπαστράτου , ορίστηκαν ο τότε πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου κ. Γ. Γρίνος, ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Αιτωλοακαρνανίας κ. Π. Τσιχριτζής, ο μηχανολόγος- μηχανικός κ. Γ. Παπατριανταφύλλου και ο αρχιτέκτονας κ. Θ. Ζανιάς. Γενικός Διευθυντής ορίστηκε ο Οικονομικός Διευθυντής του Δήμου κ. Στέφανος  Χατζηανέστης.
Οι υπογραφές μεταβίβασης της διοίκησης έπεσαν μεταξύ του πρώην δημάρχου και του μέχρι τώρα προέδρου του Δ.Σ του ιδρύματος και διευθύνοντος συμβούλου της εταιρίας Παπαστράτος κ. Νικήτα Θεοφιλόπουλου, μαζί με την παραχώρηση των δύο κτηρίων που ανήκουν στο ίδρυμα.
Η νέα διοίκηση καλούνταν έτσι, να διαχειριστεί τα δυο σπουδαία διατηρητέα κτίρια – καπναποθήκες 6.000 τετραγωνικών, χαρακτηριστικά αρχιτεκτονικά δείγματα της  περιόδου όταν στο Αγρίνιο άνθισε η παράγωγη , εμπορία και επεξεργασία του καπνοί, ενώ «προίκα» του Ιδρύματος είναι και ένα ποσό της τάξης του 1,5 εκατομμυρίου ευρώ, που είναι κατατιθέμενα στην Τράπεζα.
«Θα εργαστούμε σκληρά, με γνώμονα πάντα το συμφέρον της πόλης για την καλύτερη αξιοποίηση αυτής της ανεκτίμητης περιουσίας.» είχε δηλώσει ο τότε δήμαρχος του Αγρινίου Παύλος Μοσχολιός , που παραμένει βέβαια πρόεδρος του Ιδρύματος, αφήνοντας μια σαφή και αισιόδοξη πρόβλεψη για την τοπική κοινωνία, ότι το Ίδρυμα, με αυτό το Δ.Σ. θα μπορούσε να αξιοποιήσει την σπουδαία αυτή περιουσία στο πλαίσιο βέβαια και της κειμένης νομοθεσίας, που διέπει την λειτουργία των Ιδρυμάτων.
Ίσως να είναι και αυτή η νομοθεσία, που είναι αρκετά αυστηρή και περίπλοκη που σήμερα, δυόμιση χρόνια μετά, δεν έχει γίνει τίποτε απολύτως σχετικά με όλα όσα αισιόδοξα είχαν ανακοινωθεί. Το Δ.Σ. του Ιδρύματος ίσως και να μην συνεδρίασε ποτέ, η ακίνητη περιουσία παραμένει αναξιοποίητη και ειδικά το κτίριο που «βλέπει» προς την πλατεία του Μακεδονομάχου Παναγιώτου, παρουσιάζει μια θλιβερή εικόνα (φωτο).
Το συμπέρασμα είναι τελικά πως  το Δ.Σ. του Ιδρύματος, δεν μπορεί έτσι κι αλλιώς να κάνει πολλά πράγματα και όπως φαίνεται η όλη αυτή εκδήλωση και η ανάληψη καθηκόντων από  νέα μέλη  – προσωπικότητες της περιοχής δεν είχε κάποια ουσία.
Τα χρήματα που βρίσκονται σε τραπεζικό λογαριασμό και που είναι 1,5 εκατομμύριο ευρώ, μπορεί να αξιοποιηθούν σε κατευθύνσεις που θα εγκρίνει δικαστήριο (!) , ενώ ελάχιστα μπορούν να γίνουν και στην κατεύθυνση της αξιοποίησης των κτιρίων.
Ουσιαστικά το μόνο που κάνει το Δ.Σ. του Ιδρύματος είναι να διαχειρίζεται τους τόκους της τραπεζικού λογαριασμού  και που είναι 40 με 45 χιλιάδες ευρώ, εκ των οποίων τα μισά περίπου είναι ο ΕΝΦΙΑ!
Τα δε υπόλοιπα χρήματα πάνε σε κάποιες εργασίες συντήρησης που και αυτές δεν αρκούν, αφού τα κτίρια με την παρέλευση του χρόνου, εμφανίζουν όλο και πιο συχνά προβλήματα.
Η πιο ρεαλιστική λύση που μπορεί να δώσει μια προοπτική είναι η αξιοποίηση κάποιου προγράμματος μέσα από το νέο ΕΣΠΑ (ΣΕΣ 2014 – 2020)  εάν προβλέπει βέβαια τέτοιες δράσεις. Με δυο λόγια κάποιος φορέας, είτε αυτός λέγεται δήμος, είτε Περιφέρεια, καλείται να εκπονήσει μελέτη για την αξιοποίηση των κτιρίων σε μια κατεύθυνση που θα αποδεκτή από την πόλη και τους κατοίκους της.
Οι περιορισμοί που διέπουν τη λειτουργία των Ιδρυμάτων, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, καταστούν σχεδόν απαγορευτική την χρηματοδότηση μιας τέτοιας μελέτης από το Ίδρυμα, αφού βασικός όρος είναι η μη απομείωση των περιουσιακών τους στοιχείων!
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΓΕΓΟΝΟΣ